Interview Marko Spica

Op March 28, 2014, in Interviews, door Larre

Marko Spica is onze Servische center met rugnummer 10, vorig seizoen speelde hij in de Hongaarse League met  Kaposvari. Tot hiertoe speelde Marko 36 wedstrijden voor de Giants (Ethias League & Euro Challenge) daarin maakte hij 285 punten (avg. 7,92), nam 145 rebounds (avg. 4,03) en gaf 29 assists (avg. 0,81).

Click here for the English version.

 IMG_0150

Marko hoe en waarom ben je een basketbal speler geworden?
De eerste keer dat ik basketbal zag was ik onmiddellijk verkocht, ik denk dat ik in de eerste graad van school zat. Ik ging naar school en er waren wat kinderen aan het basketten en dunken enzo en ik zei dat is hetgene dat ik wil doen. Ik vertelde mijn vader dat ik basketbal wou beoefenen. Hij was zo blij dat ik hem dat vroeg omdat hij niet wist of ik een sportieve kerel was terwijl hij dat zelf wel was. Hij zei, “ja, ja ik was aan het wachten tot je me zoiets zou vragen”.
Dus ik ben begonnen toen ik zowat 10-11 jaar was. 
Dus je vader was ook een sportman?
Mijn vader was de veiligheidsbaas van de eerste minister, maar om dat te zijn moet je fysiek in vorm zijn. Hij zat ook in de ‘special forces’ en zoiets als het ‘swat team’. Dus hij was heel blij dat ik iets in sport wilde doen.

Heb je buiten het basketbal nog interesse in andere sporten?
Ja zeker en vast, in de zomer speel ik beach volleyball en ik hou van voetbal, maar zolang ik basket kan ik het niet spelen, wegens te gevaarlijk voor mijn knieën en enkels.
Ik hou ook van tennis, hoewel ik er niets van terechtbreng, maar ik ben wel goed in ping-pong, ik heb een  ping-pong tafel in mijn huis en ik kan je zo op je roeper geven.

Waarom koos je voor de Giants?
Na mijn seizoen in Hongarije had ik een paar aanbiedingen, maar om eerlijk te zijn vroeg ik het aan Dusan Djordjevic, hij is de point guard van Oostende en ik heb nog met hem gespeeld. Toen ik begon te basketten, begon ik ook met hem en hij leerde me alles.
Hij was hier voor 3 jaar en ik belde hem op en vroeg hem “wat denk je van Antwerpen” en hij zei, “kom onmiddellijk”. Ik had aanbiedingen uit Oekraine en Polen maar hij zei “nee kom naar Antwerpen, het is een van de best georganiseerde teams, er is geen enkel organisatorisch probleem en de stad is geweldig”, dus zei ik “OK Antwerpen zal het worden”.
En de coach, ik  heb een goede verstandhouding met hem, hij kwam naar een wedstrijd van me kijken. Ik wist dat toen niet, maar hij vertelde het me later, dus dat scheelde veel voor mij dat hij me daadwerkelijk aan het werk zag.

Was het gemakkelijk aanpassen hier in Antwerpen?
Zeer gemakkelijk, er zijn wel veel regeltjes maar het duurde ongeveer 20 dagen om me aan te passen, totdat ze mijn auto wegsleepten, dat kostte me 250€!
Maar het was echt gemakkelijk aanpassen, de mensen zijn vriendelijk en iedereen spreekt Engels. Je kan niet verloren lopen, overal kom je wegwijzers tegen, je geraakt overal met tram of bus. Dus ja het was echt wel gemakkelijk.
Ik was ook benieuwd wat zou gebeuren als ik Engels sprak, maar iedereen spreekt het hier, zelfs de kassierster van Delhaize zegt ‘hey what’s up man’, dus is alles in orde hier, geen enkel probleem.

Wat is voor jou het hoogtepunt in Antwerpen?
Voor mij, omdat ik basketbal speel, was ik benieuwd naar hoe de arena er uit zag en of er mensen naar de wedstrijd komen kijken, omdat het klote is als je moet spelen voor lege tribunes. Maar Djordjevic vertelde me dat Antwerpen een hele goede Arena heeft en zeer goede fans en soms als je team het moeilijk heeft, dan sleuren de fans je door die moeilijke periode heen. Dus ik denk dat dit voor mij het hoogtepunt is.

Ken je enkele woordjes in onze taal?
Neen, dank U en dat is het zowat. Het is zeer moelijk, maar ik ken wel een beetje Frans.

Is er een grappig moment met de Giants dat je met ons kan/mag delen?
We hebben veel grappige momenten op training, maar je moet dan aanwezig zijn om het te zien of begrijpen. Zoals bijvoorbeeld als iemand neervalt, hoewel er niemand rondom hem heen is, zo van die dingen. We hebben onze grappige momenten, het spijt me dat me er nu even niets te binnen schiet.

Wie is de grapjas in het team?
Wel iedereen heeft zo zijn momenten, maar Jamal is best wel grappig.
Wie is Jamal, we hebben geen speler die Jamal heet?
Jamal is Jean Marc, ik noem Jean Marc Jamal. Het is Jamal man, hij is een prof. Ik denk dat Jamal de grappigste is, hij is altijd klaar voor een grap of wat actie. Maar iedereen is OK in het team, iedereen kan tegen een grap en iedereen kan een mop vertellen, ik hou van hen, we hebben echt een geweldige groep.

Ben je bijgelovig, heb je bepaalde rituelen voor een wedstrijd?
Ja er is wel een beetje bijgelovigheid, zoals of ik dezelfde weg terug ga nemen naar de arena, maar voor de rest niks geks.

Als je scoort doe je ‘de zwaan’, is er een reden voor? Wat is dat eigenlijk met ‘de zwaan’?
“DE ZWAAN MAN, KOMAAN”, we waren op training wat shots aan het nemen en ik geloof dat ik Max De Rosan, zoals ik Max noem, zijn broek aan het afdoen was. Maxime De Zeeuw, IK DEED ZIJN BROEK AF en ik was drietjes aan het knallen man en terwijl ik die shots nam ging er eentje in, ik weet niet meer hoe maar het kwam er gewoon uit “ooohhh de zwaan” en ik bleef het doen, het gebeurde gewoon, ik had dit nooit eerder gedaan. Elk jaar doe ik iets anders.

Maakt het voor jou een verschil als je vriendin naar hier komt voor een wedstrijd?
Dat is iets wat moeilijk uit te leggen is aan de mensen, van zodra de wedstrijd begint, zie of hoor ik niemand.
Vroeger misschien wel, toen ik nog klein was toen wou ik er ‘cool’ uitzien en zo en hoopte ik dat ik kon ‘dunken’ om te pronken. Maar nu, nee het maakt mij niet veel uit.
Als de wedstrijd gedaan is, dan wel, dan praten we over de wedstrijd.

Fans houden ervan om handtekeningen te vragen aan spelers of om er mee op de foto te gaan, met wie zou jij graag op de foto gaan?
Geen idee, ik heb iedereen graag. Ik weet dat het veel betekent voor de kinderen omdat ik ook zo jong ben geweest. Dus ik let er telkens goed op om geen fans teleur te stellen en hen een ‘high five’ of een handtekening te geven of een shirt of wat dan ook te geven.

Als je geen basketballer zou zijn, wat zou je dan nu zijn of doen?
Geen idee, daarom ben ik naar College gegaan. Ik was niet zeker of ik succes ging hebben als professioneel basketter en er mijn brood zou mee kunnen verdienen. Daarom ben ik naar College gegaan om een diploma te behalen en een zekerheid te hebben.
Ik zou het echt niet weten, ik kijk enkele naar het heden en de laatste 10 jaar stond alles in het teken van basketbal. Op dit ogenblik is dat het enige dat ik wil doen. Maar ik begrijp dat er ooit een dag zal komen dat ik niet meer kan spelen en andere opties moet overwegen, maar op dit ogenblik staat alles in het teken van basketbal.

Wat zou je willen doen na je actieve spelers loopbaan?
Hopelijk iets gerelateerd aan sport, in basketbal, misschien manager. Ik ben vrij over enkele jaren, bel me op want ik ga jullie nieuwe manager worden, nee dit is een grapje.
Wel zoiets in die aard, deel uitmaken van een groep.
Ik wil zeker geen coach worden, ik zou iemand vermoorden dan, ik heb daar geen geduld voor. Ik zou gek worden in twee minuten, dus nooit een coach. Maar iets gerelateerd aan basketbal dat is mijn droom.

We weten dat je volledig in het spel opgaat, we zien je soms op de bank zitten en je leeft volledig mee met de spelers op het veld.
Ja ik probeer achter iedereen te staan, ik probeer zo positief mogelijk te zijn als maar kan, soms is het wel moeilijk.

Heb je nog een laatste woordje voor de Giants fans?
Hartelijk bedankt om voor ons te supporteren. We weten dat we soms minder goed spelen, het zou beter kunnen. Ik wil jullie bedanken om elke wedstrijd dat jullie aanwezig zijn en ons aanmoedigen, ons steunen dat is geweldig, super. Ik waardeer dit zo zeer, blijven volhouden.
Hopelijk kunnen we terug aanknopen met een serie overwinningen zoals in het begin van het seizoen. Ik denk dat dit mogelijk is, we hebben er het team voor en met een beetje geluk lukt dit ons.

Bedankt Marko voor dit interview.
Dat is geen probleem jongens, jullie zijn bedankt. 

English version

Marko Spica is our Serbian center with shirt#10, last season he played in the Hungarian League with  Kaposvari. So far Marko played 36 games for the Giants (Ethias League & Euro Challenge) in which he made 285 points (avg. 7,92), 145 rebounds (avg. 4,03) and 29 assists (avg. 0,81).

Marko how and why did you become a basketball player?
The first time I saw basketball in like a hoop, I think I was in the first grade. I was going to this school and there were some kids playing and dunking and all that kind of stuff and I said I want to do that. I told my dad I wanted to practice basketball. He was so happy that I asked him because he didn’t know if I was a sports guy, but he was. He said “yes, yes I was waiting for you to ask me that”.
So I started when I was about 10-11 years old.
So your dad was a sportsman too?
My dad was the chief of security of the prime minister, but to be that you have to be in shape. He was in special forces and something like the swat team. So he was so happy I wanted to do something in sport.

Do you have other interest beside basketball?
Yes absolutely I play beach volleyball in summer and I love soccer although I cannot play right now because of the knees and ankles.
I love tennis but I suck at it and I’m good at ping-pong, I have a ping-pong table in my house and I’m going to kick your ass.

Why did you choose for the Giants?
After my season in Hungary I had a couple offers but to be completely honest with you, I asked Dusan Djordjevic, he is the point guard of Ostend and I played with him, when I started to play basketball I started with him too, he was teaching me everything.
So he was here for 3 years and I called him and asked “what about Antwerp” and he said, “come right now”. I had offers in Ukraine and Poland but he said ‘no come to Antwerp’ it’s one of the best organized teams, there is no problem about anything organisationwise and the city is awesome”, so I said “OK Antwerp it is”.
And the coach, I have a good relationship with him, he came to see me play. I didn’t know that but he told me later, so that changed a lot as he physically saw me play.

Was it easy to adjust in Antwerp?
Very easy, there is a lot of rules but it took maybe like 20 days to adjust until they got my car towed one time, it was 250 Euro’s!
But it was really easy, people are nice and everybody speaks English. You can’t get lost, everything is labeled, you can go by ‘tram’ or subway or whatever it is. So yes it was very easy.
I was curious if I spoke English what was going to happen, but everybody speaks it here, even the cashier in Delhaize says ‘hey what’s up man’, so all right there is no problem.

What is for you the best thing in Antwerp?
For me because I play basketball obviously I was curious about how the gym looks like and do people come to the stands, because it sucks when you have to play and nobody comes to the stands. But Djordjevic told me that they have a really good Arena in Antwerp and a really good crowed and sometimes when you have a really hard time the crowed gets you going, so I think that’s the best thing about it for me.

Do you know a few words in Flemish?
No, dank U, and that’s about it. It’s really hard, but I know a little bit of French.

Is there a funny moment with the Giants that you can share with us?
We have a lot of funny moments in practice but one of those times you have to be there to see it. Like somebody fell down but there is nobody around him, stuff like that. We had our good laughs so far, sorry I can’t come up with something right now.

Who is the funny guy in the team?
Well everybody have their moments, but Jamal is pretty funny.
Who is Jamal, we don’t have a player called Jamal?
Jamal is Jean Marc, I call Jean Marc Jamal. It’s Jamal man, he’s a pro. So I think Jamal is the funniest dude, always up for a joke or some action. But everybody is cool in the team, everybody can take a joke and tell a joke so I really like them, we really have a great group of guys.

Are you superstitious, do you have any rituals before the game?
Yes there is always one dose of superstitious,  am I going to take the same way to the gym or back, but nothing to crazy.

When you score you do ‘the swan’, is there a reason for it, what’s the thing with ‘the swan’?
“THE SWAN MAN, COMON”, one time on practice we were hitting shots and I think I was kicking Max De Rosan as I call him, ass. Maxime De Zeeuw, I WAS KICKING MAX ASS and I was shooting three’s man, and I was kind of shooting and one went down I don’t know how, but it just came out  ooohhhh swan and it just stayed there, it just happened, never did that before. Every year it’s something else.

Does it make a difference for you if your girlfriend comes over for a game?
That is really hard to explain to people, as soon as the game starts, I don’t see, hear anybody.
Well maybe when I was little kid, I was trying to look cool and all that stuff and hoped I get a dunk so I can show off. But now, no I don’t really care.
After the game is done, yes. We talk about the game.

Fans like to have pictures & signatures from players, with who would you like to get on a picture?
I don’t know, I enjoy everybody. I know how much it means to the little kids, because I was a little kid once. So I really pay attention not to disappoint any of the fans and give a high five, to give them a signature, some spare shirt or whatever it is.

If you wouldn’t be a basketball player, what would you do or be now?
I don’t know, that’s why I went to College, I didn’t know for sure if I was going to succeed play professionally, and support myself in that way. That’s why I went to College to get that degree and to have like an insurance plan. I really don’t know, I only see myself right now and the past ten Years was all related to basketball. Right now that’s the only thing I want to do. But I understand that one day I won’t be able to play anymore and will consider different options but right now everything is related to basketball.

What would you like to do after your career?
Hopefully something related to sports, in basketball you know something like a manager. I’m free in a couple of years, call me I’m gonna be your manager, no just kidding.
Well something like that, to be part of one group.
I definitely won’t be a coach, I would kill somebody, I won’t have patience for that. I would go crazy in two minutes, so never a coach. But something related to basketball that would be my dream.

We know you love the game, we see you when you’re on the bench and you make as much effort as if you were on the court.
Yes I try to support everybody, trying to be the most positive as I possibly can. Sometimes it’s hard.

Do you want to say something to the Giants fans?
Thank you very much for supporting us. We know we play bad sometimes, we could play better. I would like to thank them for every game that they are over there cheering for us, support us, that’s great great great. I appreciate that so much, keep it up.
Hopefully we will come back with a winning track like we were in the beginning of the season. I don’t think that’s impossible, we have the team for it and with a little bit of luck we will be right there.

Thank you Marko for the interview.
Hey that’s no problem guys, thank you very much.

  • Van Bouwel
  • Goed Gedrukt

Eén Reactie

  1. Hello,

    Onze “zwaan” zou beter nog eens wat puntjes maken : in Luik was het blijkbaar niks.
    En we kunnen Marko ook niet een echte center noemen.
    Zoals GVA zegt : we hebben te weinig power onder de ring
    – De Zeeuw raakt gefrusteerd als hij center moet spelen ( zoals dinsdag tegen Bergen ); hij is ook geen echte center
    – Jean-Marc heeft wel power maar is te klein als center
    – Pearson hetzelfde
    – of was Driesen dan een center ?

    Nog een vraagje over onze guard : de vergelijking tussen Turner en Black
    Ik weet wie ik zou kiezen !
    De ploeg mag een standbeeld oprichten voor Roel Moors : stel je voor als hij echt zou uitvallen met een blessure.
    Zoals hij er elke week aan sleurt…

    Intussen is het achteromkijken naar Leuven.
    Als de Giants de play-offs niet zouden halen – stel je voor – eis ik wel maatregelen van het bestuur.

    Wie had dat gedacht in het begin van dit seizoen.
    Toen nog zonder Pearson en Simons- die nu de smaakmakers zijn.
    Wat meteen de aankooppolitiek – of het falen ervan – blootlegt.
    Waarom vindt onze club geen type Raivio of die Spaanse kleerkast van Willebroek ?

    Maar laten we positief zijn : de kans dat het beter wordt is groter dan dat het slechter wordt ( doordenker )

    Groetjes

Reageer hier